http://www.dailynews.co.th/article/44/55403

วันพุธที่ 18 พฤศจิกายน 2552 เวลา 00:00 น.

ในเทศกาลรื่นเริงหลาย ๆ เทศกาล  มักมีการเล่นดอกไม้ไฟกันเพื่อเฉลิมฉลองหรือเพื่อความสนุกสนาน ดอกไม้ไฟหลายชนิดมีหน้าตาแปลก ๆ  ทำเลียนแบบลักษณะท่าทางของสัตว์ เช่น ผึ้ง งู   และมีบางชนิดที่ทำเป็นจรวดและทะยานขึ้นฟ้าได้  ทราบหรือไม่คะว่า นอกจากที่เราเรียกกันว่าจรวดแล้ว ยังมีชื่อเรียกอย่างอื่นอีกด้วย สารานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม ๘  อธิบายไว้ว่า

จรวด เป็นดอกไม้ไฟชนิดพุ่งขึ้นสูง มีหาง เรียกกันเป็นสามัญว่า กรวด  ในคำประพันธ์ใช้ว่า ตรวด ก็มี  ซึ่งจรวดหรือกรวดชนิดสำหรับจุดเล่นนั้น ทำด้วยไม้อ้อ บรรจุดินดำไว้ข้างใน ตอกจนแน่น ข้างหนึ่งเจาะรูชนวนไว้ มีหางยาวประมาณ ๒-๓ เท่าของตัวจรวด เมื่อจุดไฟจะพุ่งออกทางรูชนวน ถีบตัวให้จรวดพุ่งปราดขึ้นสู่อากาศ พอหมดกำลังก็กลับตกลงมาสู่พื้นดิน

ยังมีกรวดหรือจรวดอีกชนิดหนึ่ง เป็นชนิดใหญ่  มีขนาดเท่าเสาเรือนย่อม ๆ หางก็ยาวมาก  เมื่อจุดพุ่งขึ้นไปในอากาศมีเสียงดังเพราะมีกระบอกไม้ขนาดเล็กบากปาก เรียกว่า ลูกกรวด มีขนาดสั้นยาวไล่กันไป ผูกมัดไว้รอบตัวกรวด เพื่อให้มีเสียงดังไล่กันเป็นหลายเสียงในขณะแล่นแหวกอากาศ

กรวดหรือจรวดนี้ ถ้ามีขนาดใหญ่มากก็เรียกกันว่า บ้องไฟหรือบั้งไฟ ซึ่งเป็นการเล่นไฟของชาวไทยทางภาคอีสาน

นอกจากนี้ ยังปรากฏในหนังสือเก่าว่า การจุดจรวดหรือกรวดอันเป็นดอกไม้ไฟนี้  นอกจากจุดเพื่อเป็นพุทธบูชาดังในปุณโณวาทคำฉันท์ที่กล่าวถึงเรื่องการจุดดอกไม้ไฟเพื่อบูชาพระพุทธบาทแล้ว  ในงานเผาศพก็มีจุดด้วยเช่นกัน.

กนกวรรณ  ทองตะโก

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s