ก่าน /ว. ด่าง, ผ่าน, มีลายพาด, เช่น พนคณนกหค ก่านแกม ปีกหางนวยแนม นนวยนเนียร้องริน. (ม. คำหลวง มหาพน); เก่ง, กล้า, กั่น, เช่น ปางเมื่อเจ้าเข้าดงด่าน ตววก่านกาจชาติชัฏขน สัตวตนสื่อชื่อมนนหมี ได้ทีทำนำความเข็ญ. (ม. คําหลวง ทานกัณฑ์).

ก้าน ๑ /น. ส่วนที่ต่อดอก หรือใบ หรือผล กับกิ่งไม้, เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ก้านตุ้มหู ก้านไม้ขีด; กระดูกกลางแห่ง ใบไม้บางอย่าง เช่น มะพร้าวจาก.

ก้านขด /น. ชื่อลายชนิดหนึ่งที่เขียนเป็นลายขดไปขดมา.

ก้านแข็ง /น. เรียกกําไลชนิดหนึ่งว่า กําไลก้านแข็ง.

ก้านคอ /น. ลําคอด้านหลัง.

ก้านตอง /น. ไม้ขนาบข้างเรือรูปกลม ๆ คล้ายทางกล้วย.

ก้านต่อดอก /น. ชื่อวิธีร้อยดอกไม้เป็นตาข่าย; ชื่อลายชนิดหนึ่ง; ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง เช่น แสนถวิลเทวษว้าอาวรณ์สมร ทุกข์ระทมกรมทรวงดั่งศรรอน จะนั่งนอนมีแต่พร่ากําสรวลครวญ.